loader image

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie”. Instytucja Zarządzająca PROW 2014-2020 – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.Operacja mająca na celu promocję obszaru historycznej Ziemi Chełmińskiej współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach poddziałania 19.3 „Przygotowanie i realizacja działań w zakresie współpracy z lokalną grupą działania” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Cel operacji: promocja i wzrost atrakcyjności obszaru historycznej Ziemi Chełmińskiej poprzez stworzenie szlaku promującego lokalne dziedzictwo kulturowe oraz lokalną przedsiębiorczość na obszarze działania partnerskich LGD “Vistula-Terra Culmensis -Rozwój przez tradycję”, ” Zakole Dolnej Wisły” oraz Ziemia Gotyku.

Tytuł projektu: Skarby Ziemi Chełmińskiej.

Skarby Ziemi Chełmińskiej logo

PARTNERZY


Generic selectors
Wyłącznie dokładnie pasujące treści
Szukaj w tytułach wpisów
Szukaj w treści strony

Gmina Świecie nad Osą


Grodzisko w Świeciu nad Osą

Na wyniesionym ponad najbliższą okolicę miejscu, w centrum współczesnej nam miejscowości, tuż przy korycie rzeczki Lutryny, znajdowało się niegdyś duże, wczesnośredniowieczne grodzisko. Dzięki wyborowi obronnego z natury miejsca mieszkający w nim ludzie czuli się dość bezpiecznie, a przebywający w grodzie wojskowi strzegli granicy państwa Piastów, którzy teren ten podporządkowali sobie, jak się przypuszcza, w II połowie X wieku. Całość składała się z dwóch części: grodu wojskowego oraz podgrodzia, które użytkowano od X aż powiek XIV, mimo, że w 1217 roku miejsce to zostało poważnie zniszczone pogańskim najazdem. Rozmiar całego założenia świadczy, że Świecie nad Osą było lokalnym centrum politycznym. Odbudowane przez krzyżaków, przez czas jakiś pełniło funkcję wojskową i gospodarczą. Świadczą o tym wydobyte przez archeologów tysiące fragmentów naczyń ceramicznych, narzędzia gospodarstwa domowego, fragmenty uzbrojenia a nawet ozdoby strojów i różne przedmioty z żelaza. Ale to nie jedyne ślady zamierzchłej przeszłości Świecia nad Osą, bowiem okolica kryje wiele pamiątek o mieszkańcach przebywających tu w czasach neolitu, a dokładniej pomiędzy 1300 a 300 rokiem p. n. e.

Młyn w Świeciu nad Osą

Młyn w Świeciu nad Osą istniał chyba od zawsze, tzn. od czasów, kiedy powstał tu folwark krzyżacki i wody rzeczki Osy mogły napędzać koła młyńskie a te z kolei wprawiały w ruch kamienne żarna trące ziarno na mąkę. Młyny wodne pracowały w Zazdrości, Biskupcu Pomorskim, Płowężku, Mędrzycach, Słupskim Młynie oraz w Kłodce. Z kolei młyn w Świeciu nad Osą…. napędzany wodami Lutryny mielił zboże już w XIII i XIV wieku, o czym świadczą różne zapisy archiwalne. Lutryna poruszała też koła młyńskie w Nowym Młynie i Lembargu. Świecki młyn, należący do tzw. majątku młyńskiego przewija się w dokumentach króla Zygmunta III Wazy, gdy młynarzem był niejaki Jakub, czy u Władysława IV Wazy, który nadał młyn Engelbrechtowi Weissowi. W XIX wieku zbudowano nowy młyn, w którego szkieletowym wnętrzu ukryto nowocześniejsze urządzenia do mielenia zboża. Woda przestała napędzać koła młyńskie a jedynie pomagała wytworzyć prąd do poruszania silników obracających kołami młyńskimi. Tak, czy inaczej świecki młyn to jeden z ciekawszych zabytków techniki naszego regionu.

Pałac w Linowie

Przyjeżdżający do Linowa goście podziwiać mogą ciekawy, romantyczny pałac w stylu neogotyku angielskiego, wyglądający, dzięki wysokiej wieży zwieńczonej krenelażem jak prawdziwy zameczek. Najstarszą częścią pałacu był budynek pochodzący jeszcze z XVIII wieku. Do niego to rodzina von Bielerów z Mełna, z Eugenem von Bielerem na czele w latach 1861-1880 dostawiła wieloboczną wieżę i rozbudowała zwieńczony małymi wieżyczkami nowy korpus mieszkalny. W archiwaliach podaje się 1870 rok jako oficjalny rok powstania nowej siedziby rodowej. Nareszcie była odpowiednia budowla dla von Bielera, który w 1893 roku otrzymał tytuł szlachecki. Wnętrza wyposażono w meble, obrazy, porcelanę i wiele luksusowych przedmiotów codziennego użytku. Po wojnie majątek i pałac znacjonalizowano, a w latach 60-tych wyburzono jego północną część – stary dwór (uwieczniony szczęśliwie na fotografiach z początku XX wieku) i zastąpiono nowym, piętrowym budynkiem mieszkalnym. Uroku zameczkowi dodaje piękny park założony w połowie XIX wieku i stawy, w których przegląda się jego fasada ogrodowa.


Adres

Sztynwag 46, 86-302 Sztynwag

Telefon

501-795-541 / 695-263-202

E-mail

sekretariat@lgdvistula.org

Wszystkie prawa zastrzeżone skarbychelminskie.pl – 2018 Copyright