loader image

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie”. Instytucja Zarządzająca PROW 2014-2020 – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.Operacja mająca na celu promocję obszaru historycznej Ziemi Chełmińskiej współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach poddziałania 19.3 „Przygotowanie i realizacja działań w zakresie współpracy z lokalną grupą działania” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Cel operacji: promocja i wzrost atrakcyjności obszaru historycznej Ziemi Chełmińskiej poprzez stworzenie szlaku promującego lokalne dziedzictwo kulturowe oraz lokalną przedsiębiorczość na obszarze działania partnerskich LGD “Vistula-Terra Culmensis -Rozwój przez tradycję”, ” Zakole Dolnej Wisły” oraz Ziemia Gotyku.

Tytuł projektu: Skarby Ziemi Chełmińskiej.

Skarby Ziemi Chełmińskiej logo

PARTNERZY


Generic selectors
Wyłącznie dokładnie pasujące treści
Szukaj w tytułach wpisów
Szukaj w treści strony
Szukaj w aktualnościach
Szukaj na podstronach serwisu

Gmina Gruta


Kościół w Dąbrowce Królewskiej

Kościół św. Jakuba Apostoła, którego rzeźbę można zobaczyć nad wejściem do świątyni, wygląda jak niewielki zameczek. Obronności przydają mu masywne kamienne mury i zwieńczona krenelażem wieża. Budowlę wzniesiono około 1300 roku, wykorzystując w tym celu uposażenie nadane parafii przez mistrza krajowego Meinharda z Querfurtu. Salowy kościół wewnątrz nakryto pozornym sklepieniem kolebkowym oraz wyposażono w niezbędne naczynia liturgiczne, pod ziemią wymurowano kryptę przeznaczoną na pochówki tutejszych rycerzy. W II połowie XVI wieku modlili się w nim parafianie, którzy stali się luteranami. Trwało to do początków wieku XVII, ponieważ w 1625 roku kościół został ponownie poświęcony i przekazany kapłanowi katolickiemu. Chłopi przeszli więc na katolicyzm. Wojewoda Działyński go odnowił i wyposażył w manierystyczny ołtarz główny, ambonę i ławki. W 1770 roku na wieżę trafił dzwon odlany w ludwisarni Karola Gottfrieda Anthony’ego. Kościół przyciąga miłośników regionu, którzy wiedzą, że na tutejszym cmentarzu złożono ciała 87 żołnierzy walczących z napaścią hitlerowców we wrześniu 1939 roku a sam kościół został wtedy uszkodzony.

Kościół w Okoninie

Kościół w Okoninie, czyli dawnym Okuninie to prawdziwa perełka architektury gotyckiej dawnej diecezji chełmińskiej. Salową świątynię ozdobiło od wschodu rozbudowany szczyt schodkowy z wąskimi, smukłymi blendami, czyli ostrołukowymi wnękami wypełnianymi niegdyś maswerkiem. Warto sfotografować główkę aniołka zdobiącą wejście do kruchty. Kościół jest także skarbnicą średniowiecznego malarstwa, które powstało po wzniesieniu kościoła w latach 20-tych XIV wieku. Specjaliści datuję je na koniec tego samego stulecia. I choć kościół przetrwał szczęśliwie działania wojen szwedzkich w XVII wieku, przechodził liczne prace remontowe a w 1841 roku podwyższono nawet jego wieżę. Wnętrze zdobią nie tylko malowidła przedstawiające św. Kosmę, scenę Zwiastowania oraz rycerskich świętych śś. Jerzego i Marcina. Pokazano tu śś. Piotra i Pawła, Męża Boleści oraz tarcze z orłami heraldycznymi i tajemniczą postać z księgą w ręku, przed którą klęczy młodzieniec z psem i dwoma barankami. Wnętrze zdobią dziś także trzy ołtarze oraz wyjątkowa, zdobiona snycerką manierystyczna ambona. Fundatorzy zadbali o naczynia liturgiczne, których wykonanie zlecono w XVIII i XIX wieku w warsztatach złotniczych znajdujących się Gdańsku i w Toruniu.

Ruiny dworu obronnego w Boguszewie

Nowożytna szlachta mieszkała dawniej w gotyckich i renesansowych dworach, kamienicach i wieżach obronnych. W Boguszewie, przy jeziorze Dąbrówka zachowały się ruiny dość dużego założenia mieszkalnego p dworu, który wzniesiono około 1602 roku (jak świadczyła data na jednym ze szczytów) z cegły układanej w wątku kowadełkowym. Specjaliści oceniają, że budowniczym dworu był ktoś kto dobrze znał architekturę Gdańska oraz wykorzystywane tam detale i ornamenty wzorowane na manierystycznej architekturze Niderlandów. Miłośniczką takiej architektury była rodzina Dąbrowskich, która zleciła budowę swej nowej, dwukondygnacyjnej siedziby, dbając o ozdobny detal, okuciowe ornamenty szczytów i ceramiczne pokrycie dachów dworu. Przypuszcza się, że zrębem budowli była starsza, krzyżacka budowla obronna z przełomu XIII i XIV wieku z kaplicą, zakrystią, wieżą obserwacyjno-obronną i przepastnymi piwnicami. Budynek musiał być on także bogato wyposażony. Znajdowały się tu: wewnętrzna klatka schodowa, kuchnia i pomieszczenia mieszkalne właścicieli. W XIX wieku dwór nie był już zamieszkały, więc przekształcono go w kuźnię i spichrz, zamurowując okna i drzwi ale gdy i te funkcje ustały, całość od lat 30-tych XX wieku zaczęła popadać coraz szybciej w ruinę. Dziś zębom czasu oparły się najtrwalsze partie budowli – część jej murów obwodowych.


Adres

Sztynwag 46, 86-302 Sztynwag

Telefon

501-795-541 / 695-263-202

E-mail

sekretariat@lgdvistula.org

Wszystkie prawa zastrzeżone skarbychelminskie.pl – 2018 Copyright