loader image

Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie”. Instytucja Zarządzająca PROW 2014-2020 – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.Operacja mająca na celu promocję obszaru historycznej Ziemi Chełmińskiej współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach poddziałania 19.3 „Przygotowanie i realizacja działań w zakresie współpracy z lokalną grupą działania” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Cel operacji: promocja i wzrost atrakcyjności obszaru historycznej Ziemi Chełmińskiej poprzez stworzenie szlaku promującego lokalne dziedzictwo kulturowe oraz lokalną przedsiębiorczość na obszarze działania partnerskich LGD “Vistula-Terra Culmensis -Rozwój przez tradycję”, ” Zakole Dolnej Wisły” oraz Ziemia Gotyku.

Tytuł projektu: Skarby Ziemi Chełmińskiej.

Skarby Ziemi Chełmińskiej logo

PARTNERZY


Generic selectors
Wyłącznie dokładnie pasujące treści
Szukaj w tytułach wpisów
Szukaj w treści strony
Szukaj w aktualnościach
Szukaj na podstronach serwisu

Atrakcje przyrodnicze


Aleja Dębowa prawe chroniona w Białochowie

No more buffering – create, style and enjoy. Our user interface was built on React – the most efficient JavaScript library. We guarantee you will love the difference in performance.

Grodzisko w Grodnie

„Drugi Biskupin” to jedno z określeń, jakiego używają archeolodzy chcąc zareklamować grodzisko w Grodnie. Aby do niego dotrzeć należy znaleźć ścieżkę skręcającą w las z asfaltowej drogi łączącej Zalesie z Mirakowem. Grodzisko powstało pomiędzy 733 a 648 rokiem p.n.e. na wyspie jeziora Grodzieńskiego, którą połączono z brzegiem długim drewnianym mostem. Osadę otoczono drewnianą palisadą, wewnątrz zbudowano domy dla ludzi i zwierząt. Latem, gdy wracały one z okolicznych łąk nocowały na placu pośrodku osady. Jej mieszkańcy zajmowali się wyrobem odzieży, wypalali garnki, łowili ryby, gromadzili żywność pozyskiwaną z pól i z uboju zwierząt. Woda jeziora podnosiła się systematycznie, więc podnoszono także poziom grodziska nasypując kolejne warstwy ziemi. Być może to spowodowało, że postanowiono porzucić osadę. Do dziś wśród traw tzw. majdanu można jeszcze odnaleźć pozostawione przez nich fragmenty naczyń.

Rezerwat przyrody Las Piwnicki 

Cisza. To pierwsze wrażenie jakiego doświadczymy wchodząc w las zieleniący się naprzeciw wiaduktu kolejowego prowadzącego w stronę Olka. Tu można zacząć zwiedzać rezerwat przyrody Las Piwnicki, który został utworzony w 1924 roku. Droga poprowadzi nas najpierw przy śródleśnych stawach w stronę leśniczówki – stacji ekologicznej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, a następnie po skręcie w prawo, zaraz za jej budynkami, w stronę serca rezerwatu. Chroni się tu grąd zadrzewiony nawet 300-letnimi dębami i 160-letnimi sosnami oraz grabami, olszami, brzozami, leszczyną, bzem i czeremchą. Idąc lub jadąc rowerem dotrzemy do wód Strugi Łysomickiej, która wcina się głęboko poprzez glebę, aż do licznych głazów morenowych, tworząc malowniczy krajobraz i cenne ekosystemy wodne. Za kilka lat rezerwat Las Piwnicki (obejmujący ponad 37 ha obszaru) będzie obchodził 100-lecie swego powstania.

Rezerwat Wielka Kępa Ostromecka i Las Mariański

Gmina Dąbrowa Chełmińska to obszar, który obfituje w miejsca o wyjątkowych walorach krajobrazowo-przyrodniczych . Wśród nich na szczególną uwagę zasługują rezerwaty przyrody „Las Mariański”  oraz „Wielka Kępa Ostromecka”. Ten pierwszy położony jest na stromym zboczu doliny Wisły i rozpościera się na północ od Ostromecka. Rezerwat zwany niegdyś parkiem Marii swą nazwę zawdzięcza od imienia Marty Matyldy Marii Alvensleben-Schӧnborn spadkobierczyni majątku w Ostromecku. Jej imieniem nazwano także źródło znajdujące się na terenie rezerwatu, z którego do dziś czerpana jest woda o znakomitych właściwościach alkalicznych. Rezerwat został utworzony w 1958 w celu ochrony i zachowania cennych walorów krajobrazowych, przyrodniczych, a także naukowych. Miłośnicy flory znajdą tu mnóstwo ciekawych gatunków drzew. Królują tu graby zwyczajne, sosny zwyczajne, buki oraz jesiony wyniosłe. Można tu znaleźć także występujące pojedynczo gatunki drzew takie jak klon zwyczajny, jawor, topola osika, topola biała, olcha szara, brzoza zwisła. Rezerwat jest udostępniony  wyłącznie dla amatorów pieszych wędrówek. Przez „Las Mariański” przebiega blisko 1,5 kilometrowy odcinek żółtego szlaku, który spacerem pokonuje się w niespełna godzinę. Rezerwat  „Wielka Kępa Ostromecka” znajduje się na równinie zalewowej i zajmuje powierzchnię 31,78 ha. Na jego terenie znajdują się liczne starorzecza tzw. ostrogi regulacyjne będące wynikiem regulacji rzeki Wisły na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Najdłuższa osiąga długość około 230 metrów. Znajdujące się tu lasy łęgowe mają ogromną wartość przyrodniczą. Są to bowiem najżyźniejsze i najbardziej różnorodne lasy w naszej strefie klimatycznej. Znaleźć tu można stare drzewostany topolowe, niektóre z nich to nawet 200 letnie pomnikowe egzemplarze. Jest to najstarszy rezerwat przyrody w Dolinie Dolnej Wisły ustanowiony w sierpniu 1953 roku. Lasy Łęgowe ze względu na bliskie położenie Wisły zamieszkuje wiele gatunków ptaków. Dobrze czują się tu gatunki takie jak bielik, zimorodek, jarzębatka. Gęsto zarośnięte, często zalewane tereny stanowią nie lada wyzwanie  dla pieszych miłośników przyrody.

Rezerwat Zbocza Płutowskie,

Ścieżka edukacyjno-przyrodnicza

Rezerwat leśny o powierzchni 17,96 ha wchodzący w skład   Zespołu Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego obejmuje śródpolny parów opadający ku dolinie Wisły na północ od wsi Płutowo. Parów żłobiony jest przez strumień, którego źródła sięgają pól między Kiełpiem, a Dorposzem Szlacheckim. Strome zbocza parowu poprzecinane są również jarami poprzecznymi. Występujące tu gatunki roślin zaliczane są do grądu subkontynentalnego typowego i niskiego. Gdzie niegdzie występują łęgi jesionowo-olszowe i wiązowo-jesionowe. Dominującymi gatunkami drzew są: grab, dąb szypułkowy, lipa drobnolistna, buk, jesion, klon, wiąz, jawor i olsza czarna. Wśród krzewów najliczniej reprezentowane są: bez czarny, trzmielina europejska, dereń, leszczyna i czeremcha pospolita. W skład runa wchodzą m.in.: zawilec gajowy, przylaszczka pospolita, kopytnik pospolity, kokorycz, marzanka wonna, fiołek, groszek leśny, szczawik zajęczy, miodunka ćma, czworolist pospolity, turzyca, skrzyp leśny. U podnóża rezerwatu przebiega żółty „Szlak Rezerwatów Ziemi Chełmińskiej” oraz „Szlak Martyrologii Płutowa”. 

 

Rezerwat „Zbocza Płutowskie” 

 

Zlokalizowany na terenie gmin Kijewo Królewskie i Chełmno zajmuje powierzchnię około 34 ha. Został utworzony na początku lat 60-tych dla ochrony roślinności stepowej występującej na zboczach wysoczyzny morenowej Doliny Wisły. Głównym przedmiotem ochrony są dwa kserotermiczne zespoły murawowe: pięciornika piaskowego i ostnicy włosowatej oraz zespół miłka wiosennego i kłosownicy pierzastej. Roślinność stanowi cenny materiał do badań nad historią wędrówek i pochodzenia roślinności stepowej w Polsce.Wysoki stok Zboczy Płutowskich o długości 2,9 km i wysokości ok. 60, to wymarzone startowisko dla paralotniarzy i miłośników fotografowania. Startowisko w Kiełpiu (Starogrodzie) ma status oficjalnego startowiska na terenie Zespołu Parków Krajobrazowych Chełmińskiego i Nadwiślańskiego. Na terenie obu rezerwatów w 2012 roku powstała ścieżka edukacyjno-przyrodnicza wiodąca przez ich malownicze zakątki. Ścieżka jest zachęca do aktywności na świeżym powietrzu połączonej z edukacją przyrodniczą. Miejsce to służy również jako  pomoc dla nauczycieli stosujących aktywne metody nauczania. W terenie dzieci podczas spaceru poznają podstawowe elementy flory i fauny charakterystyczne dla tego regionu zobrazowane na tablicach poglądowych zawierających wiele fotografii i cennych informacji. Znajduje się tu również 5 przystanków na których strudzeni wędrowcy mogą odpocząć. Malownicza trasa ma swój początek w Płutowie – w pobliżu dawnej gajówki i w Kiełpiu. 

Stawy w Przysieku

Ten wyjątkowo atrakcyjny pod względem krajobrazowo-przyrodniczym zespół zbiorników wodnych znajduje się w lasach około 1 km na północ  od miejscowości Przysiek. Historia powstania akwenów związana jest z okresem II wojny światowej, podczas której mieszkańcy okolicznych miejscowości i Torunia rozpoczęli masową eksploatację płytko położonych tu pokładów torfu. Masowa eksploatacja spowodowała powstanie wyrobisk potorfowych o głębokości do 1,5 metra. Według relacji okolicznych mieszkańców Niemcy  wykorzystywali torf również do umacniania płyty lotniska wojskowego (dziś: lotniska Aeroklubu Pomorskiego). W wyniku działania wód gruntowych wyrobiska zostały zasilone wodą tworząc tym samym zespół 7stawów. Cała powierzchnia lustra wodnego wynosi około 15ha. Ciekawostką jest, że w miejscu tym ma swój początek 30-kilometrowy Kanał Główny odwadniający dolinę Wisły na obszarze od Torunia aż po Czarnowo. Stawy otoczone są bujną roślinnością, pośród której wiodą malownicze trasy pieszo-rowerowe często odwiedzane przez przyrodników i amatorów aktywności na świeżym powietrzu. Przez Przysiek, a także obok stawów przebiega turystyczny szlak rowerowy w kolorze niebieskim z Torunia do Bydgoszczy, którego całkowita długość wynosi 57km. W 2015 r. dzięki współpracy Nadleśnictwa Toruń i Regionalnego Ośrodka Edukacji Ekologicznej w Przysieku powstała tu ścieżka edukacyjna złożona z 8 tablic z informacjami o przyrodniczym charakterze terenu, roślinności strefy przybrzeżnej i otaczającym stawy lesie sosnowym, zwierzętach wodnych – płazach, gadach i ptakach, ściśle związanych ze stawami oraz bobrach, które budują tu swoje żeremie.

Ścieżka historyczno-przyrodnicza w Grodnie

Dobrze opisana ścieżka poprowadzi pieszych i rowerzystów po liczącej dwa kilometry trasie, pozwalając na poznanie różnych ciekawostek na 11 przystankach, prezentujących tematykę przyrodniczą, historyczno-przyrodniczą, a nawet wędkarską. Potrzebnej wiedzy dostarczają specjalne tablice informacyjne. Można najpierw poznać pierwszą tablicę z przebiegiem i opisem trasy, a następnie sukcesywnie kolejne opisujące las, jego ochronę, nasadzenia oraz poznać tzw. „ols” – żyzne siedlisko występujące na brzegu jeziora. Wiedzę o tym ciekawym miejscu poszerzy nam miejscowy leśniczy, którego można poprosić o pomoc. Do samej ścieżki można np. z Chełmży czy Torunia dotrzeć samochodem, ale trzeba go zostawić na wyznaczonych parkingach. Kto zmęczy się trwającym około dwóch godzin poznawaniem przyrody, ten może skorzystać z przygotowanych ławek, chwilę odpocząć i posłuchać śpiewu leśnych ptaków. A następnie ruszyć w stronę kończącego ścieżkę grodziska z epoki żelaza zlokalizowanego na tutejszym jeziorze Grodzieńskim. 

Wąwóz Leszcz

Najpierw pieszo lub rowerem należy dotrzeć do Leszcza – dawnej włości rodu Leskich, gdzie odnajdziemy budynki majątku oraz położony malowniczo nad ciekiem wodnym spichrz, należący do leskiego folwarku. Mijając go po lewej stronie schodzimy biegnącą w dół ścieżką, zanurzając się w zieleń i słuchając szmeru wody. Po chwili docieramy do niewielkiej polany i mostka, który zbudowano jeszcze w średniowieczu (a współcześnie gruntownie odnowiono). Tu możemy odpocząć na specjalnie przygotowanym miejscu piknikowym. Kierując się dalej w lewo, dnem jaru, po około 200 metrach dotrzemy do podnóża grodziska, pełniącego niegdyś funkcję strażniczą na biegnącym w pobliżu szlaku bursztynowym. Po powrocie do mostka możemy wejść w drugi jar i podziwiać jego strome zbocza wsparte na fantazyjnie wygiętych korzeniach drzew. Po wyjściu z wąwozu możemy kontynuować naszą podróż drogą w kierunku krzyżackiej twierdzy w Zamku Bierzgłowskim.


Adres

Sztynwag 46, 86-302 Sztynwag

Telefon

501-795-541 / 695-263-202

E-mail

sekretariat@lgdvistula.org

Wszystkie prawa zastrzeżone skarbychelminskie.pl – 2018 Copyright